I cannot rest from travel: I will drink
Life to the lees: All times I have enjoy’d
Greatly, have suffer’d greatly, both with those
That loved me, and alone, on shore, and when
Thro’ scudding drifts the rainy Hyades
Vext the dim sea: I am become a name;
For always roaming with a hungry heart
Much have I seen and known; cities of men
And manners, climates, councils, governments,
Myself not least, but honour’d of them all;
And drunk delight of battle with my peers,
Far on the ringing plains of windy Troy.
I am a part of all that I have met;
Yet all experience is an arch wherethro’
Gleams that untravell’d world whose margin fades
For ever and forever when I move.
How dull it is to pause, to make an end,
To rust unburnish’d, not to shine in use!
As tho’ to breathe were life! Life piled on life
Were all too little, and of one to me
Little remains: but every hour is saved
From that eternal silence, something more,
A bringer of new things; and vile it were
For some three suns to store and hoard myself,
And this gray spirit yearning in desire
To follow knowledge like a sinking star,
Beyond the utmost bound of human thought.

This is my son, mine own Telemachus,
To whom I leave the sceptre and the isle,—
Well-loved of me, discerning to fulfil
This labour, by slow prudence to make mild
A rugged people, and thro’ soft degrees
Subdue them to the useful and the good.
Most blameless is he, centred in the sphere
Of common duties, decent not to fail
In offices of tenderness, and pay
Meet adoration to my household gods,
When I am gone. He works his work, I mine.

There lies the port; the vessel puffs her sail:
There gloom the dark, broad seas. My mariners,
Souls that have toil’d, and wrought, and thought with me—
That ever with a frolic welcome took
The thunder and the sunshine, and opposed
Free hearts, free foreheads—you and I are old;
Old age hath yet his honour and his toil;
Death closes all: but something ere the end,
Some work of noble note, may yet be done,
Not unbecoming men that strove with Gods.
The lights begin to twinkle from the rocks:
The long day wanes: the slow moon climbs: the deep
Moans round with many voices. Come, my friends,
’Tis not too late to seek a newer world.
Push off, and sitting well in order smite
The sounding furrows; for my purpose holds
To sail beyond the sunset, and the baths
Of all the western stars, until I die.
It may be that the gulfs will wash us down:
It may be we shall touch the Happy Isles,
And see the great Achilles, whom we knew.
Tho’ much is taken, much abides; and tho’
We are not now that strength which in old days
Moved earth and heaven, that which we are, we are;
One equal temper of heroic hearts,
Made weak by time and fate, but strong in will
To strive, to seek, to find, and not to yield.

Od strony zaczynając, wita nas wspaniały list otwarty naparzalskiego. żeby znaleźć kłamstwo wystarczy wytrwać 3 paragrafy i już słyszymy że:

„Sojusz Lewicy Demokratycznej jako jedyna partia polityczna w ostatnich tygodniach sukcesywnie odsłania swoje propozycje programowe.”

Pierwsze kłamstwo, np. radykalni z prawicy od dawna mają opublikowany swój program i w ostatnich tygodniach także o nim trąbią. Nie wnikam tutaj w dyskusje czyj program lepszy, ale to że SLD kłamie mówiąc że są jedyni. Jako komuś ten przykład nie odpowiada, ludowcy z PSL także skutecznie otrąbiają swój program od tygodni.
Zobaczmy dalej do czego posunął się pan Kłamca, a nie żadna landryna.

W manifeście do spraw IT (http://www.rksld.home.pl/uploads/pliki/PROGRAM_Zmiana_-_Cyfrowa_Polska_2011-2015.pdf) możemy przeczytać takie soczyste fragmenty jak: „Rządy prawicy, spowodowały nienaturalny rozrost biurokracji.” Po pierwsze panie Kłamco, w polsce czasów kiedy prawica była u władzy nie pamiętają najstarsi gorole (chyba że jest pan takim debilem że nie wie co oznaczają poglądy prawicowe, w takim razie cofam kłamce a przejdę na debila/nieuka – do wyboru).

Ale ok, uznajmy że pan debil po prostu nie zna słów których używa (komu się nie zdarza taka pomroczność jasna ?) i przejdźmy dalej w dokument. Proponują uny abyśmy rozwiązali palący problem – nie dość start-upy uruchamianych przez absolwentów (studiów). Każdy biznesmen z doświadczeniem powinien tutaj złapać się za głowę. Start-upy powinny być otwierane przez osoby doświadczone z branż a nie teoretyków którzy w życiu nie pracowali powyżej starszego frytkowego w MacDonaldzie.
Ale dobra, może pan Kłamca nie wie że ze studiów wychodzą ludzie niezdolni do pracy zawodowej także przejedzmy do tego jak on chce ten problem rozwiązać. Poprzez tanie kredyty.
Czym jest tani kredyt ? Ot jest to kredyt do której część mi wszyscy (przez nasze podatki) się dorzucamy, w zamian za to żeby jakiś jełop po uczelni w piździwólce mógł otworzyć siłownie która zbiera i przetwarza pot. Krótko mówiąc na interes na który żaden inwestor nie wyłoży swoich pieniędzy, a państwo bardzo chętnie (w końcu co się biznesmeni znają, lepiej rozdać nieswoje pieniądze bo to ci studenci mają racje).
Później mamy typowe socjalistyczne brednie – darmowy internet w całej polsce (to już mamy), darmowe komputery dla studentów (ponownie nagradzamy nierobów) i inne takie bzdury.

Przejdźmy zatem do następnego działu – infrastruktura (http://www.rksld.home.pl/uploads/pliki/program_sld_infrastruktura.pdf).

To w sumie najbardziej mnie uderzyło podczas słuchania konferencji prasowej. W myśl działaczy pod przewodnictwem pana Kłamcy i przejdę od razu do sedna – mieszkalnictwo.

Po pierwsze pan Kłamca jako flagowy punkt proponuje wprowadzenie pięciolatki (w formie dziesięciolatki, ale kogo to obchodzi). W tej pięciolatce zostaną wyznaczone konkretne cele dla konkretnych ministrów (z terminami) które w efekcie poprawią kondycje mieszkaniowe. Jak kończy się taka pięciolatka kończy świetnie obrazują czasy PRL-u a podsumowuje cytat z kabaretu TEY – „Plan wykonano, produkcja zrobiona, ludziom zapłacili, produktu ni ma”. W praktyce przekłada się to na szukanie przez ministrów różnych kruczków i lewych dokumentów żeby przedstawić wykonanie normy, a jak sprawa wygląda w praktyce to już inna sprawa.

Kolejnym genialnym punktem pana Kłamcy jest wprowadzenie zestawu praw który będzie znacznie faworyzował wynajem mieszkań niż ich sprzedaż (!). Jest to, według pana Kłamcy, recepta na to aby ludzie znacznie częściej i chętniej migrowali pomiędzy miastami za pracą. A ci co mają jakieś korzenie w danym terenie i nie chcą się przenosić ? No cóż, będą cierpieć milion utrudnień prawnych.

Równocześnie (bo kilka punktów niżej) informuje się nas że zostanie wprowadzony szereg uproszczeń w nabyciu mieszkania żeby zachęcić do zakupu, miast wynajmu (!). Z konferencji prasowej dowiedziałem się jakie to konkretnie narzędzie będą:
- Tańsze kredyty na mieszkania (ponownie kredyty składkowe, wszyscy zrzucamy się kowalskiemu na kwadrat)
- Ułatwienie dostania kredytu na mieszkanie, zwłaszcza dla tych młodych których na zakup mieszkania nie stać (!)

Pierwszego punktu wyjaśniać nie zamierza, o tym jak złe są kredyty składkowe już wielu pisało. Zaznaczę za to drugi punkt – udostępnienie kredytów dla ludzi których na nie nie stać. Wynika to z debilizmu pana Kłamcy (chociaż może faktycznie pana Debila ?) który nie wie co robi kredyt i do czego służy. Jeżeli nie stać cię na luksusowy samochód – to dostanie 500k kredytu na niego nie spowoduje że będzie cie na wydanie 500k stać, spowoduje tylko że wpędzisz się w spirale długu którego nie będziesz w stanie spłacić. W dalszej perspektywie efektem takiego działania jest to, co parę lat temu stało się w US i A gdzie aby dostać kredyt wystarczyło umieć się podpisać (a i to nie zawsze). Gospodarka dostała kopa, podnosiła się stopa życiowa i wszyscy byli szczęśliwi aż nagle banki stwierdziły że nie są już w stanie udzielać więcej kredytów (na spłatę innych kredytów). I wszystko pierdolnęło. Wprawdzie poprzez dodrukowanie pieniędzy US i A odroczyło kompletne fiasko o kilkanaście lat, ale to tylko odroczenie nieuniknionego.

I ta banda baranów chce to samo wprowadzić w polsce. Zaprawdę zapracowali na miano parti socjalistcznej i hasło że brakującym ogniwem pomiędzy małpą a człowiekiem inteligentnym jest socjalista.

Tytuł mówi chyba wszystko w temacie „wniosków” przedstawionych w tym nagraniu – po prostu zabrał się do tematu z dupy strony. Nie przeczę że kobiety mają lepsze stopnie w szkołach, ani w tym że więcej z nich pracuje legalnie itd. itp. W czym on się myli to powody dla tych statystyk. Nasz system szkolnictwa od dawna obniża wymagania, i praktycznie nie istnieje w nim żadne szkolnictwo wyższe (nawet uczelnie wyższe są opiekuńcze o czym świadczy chociażby horrendalnie wysoki odsetek osób które studia kończą), a prawdziwe szkolnictwo wyższe to właśnie świetny przykład terenu na którym mężczyźni czują się jak przysłowiowy puciek w stripclubie. Tam właśnie jest wieczna walka z innymi aplikantami, już od samego początku zaczynając od limitu ilości przyjęć, przechodząc przez ograniczoną ilość przyznawanych stopni naukowych a kończąc na bardzo ograniczonej ilości grantów na prowadzenie badań.
Miast tego mamy teraz system edukacji który nie stara się nawet żeby uczniowie rozumieli materiał, a w zamian ważne jest dla nich tylko żeby umieli powtórzyć wyuczone formułki na pamięc i tylko w momencie egzaminu. Jest to podejście wygodne – generalnie łatwiej jest nauczyć bandę tłuków danego fragmentu na pamięć niż męczyć się z tym aby materiał zrozumieli.

Efektem tego jest że jeżeli później w swojej edukacyjnej drodze trafią na nauczyciela który wymaga zrozumienia materiału, a co za tym idzie próbuje także sam nauczać zrozumienia (na przykładzie informatyki, jest on surrealny dla naszego szkolnictwa ale świetnie obrazuje problem). Problemem jest to że wtedy wychodzą na świat wszystkie nie dociągnięcia które przepuścili poprzedni nauczyciele. I tak nauczyciel może próbować wytłumaczyć dlaczego obrona przed DDoS jest niemożliwa, tylko jak ? Większość jego uczniów nie wie jak działa internet, nie wie nawet jak działa TCP/IP że nie wspomnę o tym jak wygląda jego ramka UDP (coś czego powinni zostać nauczeni w poprzednich latach edukacji). I niestety przygniata tutaj efekt domina, nauczyciel w danym mu dość krótkim czasie nie zdąży nauczyć swojego materiału jeżeli jeszcze musi nadrobić cztery ostatnie lata. Nakłada się na to też problem że nauczyciele przepuszczają do następnych klas uczniów którzy po prostu nie posiadają wymaganej wiedzy (problem że wydajemy certfikację osobom które na nie nie zasłużyli towarzyszy nam nie tylko w wypadku szkół ale w wypadku praktycznie wszystkich państwowych instytucji) i w efekcie mamy magistrów programowania którzy nie wiedzą czym różni się bit od bajta.

Takie podejście do edukacji bardzo faworyzuje kobiety które mają znacznie lepszą pamięć niż mężczyźni (dziwne że za to nie zaatakuje mnie feministki, w końcu to także seksizm) ale w zamian znacznie gorszą umiejętność rozumowania abstrakcyjnego (które ułatwia pojmowanie nowych tematów i patrzenie na nie przez inne pryzmaty niż własny). Stąd też ich lepsze osiągnięcia akademickie – po prostu szkoły, pośrednio (a także bezpośrednio, ale to temat na osobny felieton), faworyzują dziewczynki.

Co do większego bezrobocia wśród mężczyzn wobec kobiet – jest to statystyka jak najbardziej prawdziwa i jest efektem różnic w podejściu płci do kariery zawodowej i aby to zrozumieć wystarczy dodać obok niego jedną statystykę – średni zarobek po XX latach na rynku pracy. Statystyka jest dość jasna – mężczyźni podejmują w życiu zawodowym znacznie więcej ryzykownych decyzji po to aby zyskać wyższy status społeczny który wynika z lepszego, i lepiej płatnego, stanowiska. Dzięki temu mogą zdobyć więcej kobiet, zwłaszcza z demografii niezawodowych dziwek. Dla kobiet status społeczny nie jest tak ważny, i zwykle preferują one stabilne zatrudnienie z wieloma gwarancjami (ubezpieczenia, długie okresy wypowiedzenia, odprawy, prawa pracownika itd.). I nic w tym dziwnego gdyż u kobiety jej status jest znacznie mniejszym wabikiem na płeć przeciwną w wypadku mężczyzn (jak często widzicie faceta który spuszcza się w portki tylko dlatego że jakaś laska jest CEO własnej firmy ?), dużo większym zaś jest wygląd zewnętrzny i ogólne zadbanie o siebie, o co pracując kilkaset godzin miesięcznie jest bardzo trudno (wiele z efektów takiej pracy jest nieodwracalne i zmniejszy jej szanse na znalezienie odpowiedniego faceta permanentnie). Także nie ma co się dziwić że stopień zatrudnienia u nich jest większy, to jest po prostu efekt ryzykownego podejścia i walki o status jaką podejmują mężczyźni (po więcej w tym temacie odsyłam do publikacji Robin Dunbara).

Niestety mówca tutaj nie zastanowił się nad możliwymi innymi przyczynami niż ta która wydała mu się ok i pokrywała się z krzywą – wzrost rynku pornografii i narkotyków. Czasami trzeba spojrzeć trochę dalej niż na dwa pokrywające się wykresy aby zrozumieć prawdziwą przyczynę, bo inaczej dojdziemy do prze śmiesznych wniosków.

Dostałem do spróbowania całkowicie pojebaną idee – olej lniany. Olałem go z miejsca bo, kurwa jego mać, co pomoże olej lniany ? Ale ok, postanowiłem spróbować i do nocnego rytuału dodałem wcieranie oleju lnianego w czerep. Efekt ? Po tygodniu kuracji, nie ma ani swędzenia, ani nie gubię skóry w tempie wskazującym na niedawną wizytę w czarnobylu. Domyślam się że będe musiał trzymać ten rytuał po wsze czasy (może z mniejszą częstotliwością) ale efekt po prostu jest rewelacyjny (leki na receptę dawały ulgę na jeden dzień i nijak zwalczały widoczne symptomy).

Jest też poważna różnica cenowa – kuracja lekami to jakieś 80zł/tydzień (minimum) a litr oleju lnianego (kuracja na jakiś miesiąc, wliczając fakt tego ile mam włosów – przedstawicielom krótkowłosych starczy to na dwa razy tyle czasu) kosztuje złotych 30. I jak wspomniałem, efekt jest po prostu rewelacyjny.

Od kiedy pamiętam to w szkole wpajano mi prosty model tego jak wygląda patriota – trup w bezsensownej walce. Praktycznie jest to model który prezentuje nam każda lektura patriotyczna, od chłopców z placu broni (całość bredni) zaczynając a na panu tadziu kończąc (chociażby obrona zamku przed ruskimi). Nie ma co się w takim układzie dziwić że później mamy powstania w efekcie których ginie ponad 150,000 ludności cywilnej a my tą masakrę (słowa sikorskiego jakoby to była katastrofa uważam za śmieszne, tutaj nie przeważył przypadek a po prostu durnota dowódców powstania [a co za tym idzie debili którzy durni słuchają]) nazywamy narodową dumą.

Może po kolei, czym było powstanie. Powstanie było podniesieniem się AK (armia krajowa) w sierpniu 1944 której celem było pokonanie garnizonu niemieckiego stacjonującego w Warszawie i w efekcie pokazanie nadciągającej armii sowieckiej (która głosiła że idzie polskę wyzwalać) że „MY TU STOIMY I WYZWOLIMY SIĘ SAMI”. Wszystko byłoby pięknie, gdyby nie fakt że liczby były przeciwko powstaniu od samego początku. Kontyngent niemiecki stacjonujący liczył około 20,000 regularnego, dobrze uzbrojonego wojska i kilka oddziałów czołgów, wozów pancernych i artylerii, gdzie całkowita liczba AK to niespełna 30,000-40,000 kiepsko uzbrojonej i wyszkolonej piechoty, ledwo kilka wozów bojowych i sztuk broni ciężkiej a ich jedyna przewaga (zaskoczenie) została rozwalona w drobny mak przez ich własne dowództwo (w wielu punktach, zaczynając od zaczęcia powstania o godzinie 17 zamiast od nocnych działań gdzie przewaga sprzętu miała by dużo mniejsze znaczenie). Taktycznie rzecz biorąc, wygrać szans nie mieli.

A strategicznie na to patrząc ? Warszawa nie stanowiła miasta strategicznego a garnizon warszawski nie stanowił armii odwodowej także nawet odbicie warszawy nie miałoby wpływu na teatr wojenny (jedyne co by spowodowało to albo wysłanie kontyngentu do odbicia ponownego warszawy lub nasłanie lotnictwa z misją „zrównać wszystko z glebą”) w europie. Jest to ważna rzecz to zrozumienia, bo jest to niezbędnym składnikiem do zrozumienia że nikomu tak naprawdę na odbiciu warszawy nie zależało. A już zwłaszcza Stalinowi na pomoc którego pomoc spora ilość powstańców ponoć liczyła. Wyjaśnijcie mi, jak trzeba być głupim żeby uwierzyć w brednie o tym że Stalin w postaniu pomoże ?

Cel Stalina był jasny – rozwinąć wschodnią strefę wpływów co pokazał w wielu wypadkach (dla przykładu odmawiając otwarcia drugiej linii frontu na wschodzie teatru europejskiego). I mimo tego, dowódcy powstania, a w efekcie powstańcy, łudzili się że Stalin przyjdzie i powstańcom pomoże wygonić niemcom i potem odda im Warszawę. Najlepsze na co mogli od Stalina liczyć to fakt że do warszawy wjedzie, wymorduje niemców a powstańców przy okazji tłumacząc się że „stawili opór bratniej sowieckiej armii”.

Skoro nie kompetencje „dowództwa” mamy za sobą, przejdźmy do wojaków. Jasne, walczyli i umierali dzielnie. Jasne, walczyli mimo tego że szanse na wygranie nie istniały. Tylko co z tego ? Trzeba być idiotą żeby nie domyśleć się że jeżeli będą kontynuować walki to po porażce (która jest gwarantowana, pytanie brzmi tylko „kiedy”) niemcy wyciągną poważne reperkusje aby zagwarantować sobie że kolejne partie cywili nie będą nawet myśleć o powstaniu. A jaki obraz może mieć taka reperkusja ? Od masowego mordowania ludności cywilnej (która wspierała powstańców więc de facto cywilami nie była), przez wygnanie reszty do zrównania miasta za które zginęło ~200,000 ludzi z ziemią.

I uwierzcie mi że nie trzeba wiele mózgu żeby dojść do takich konkluzji, i na ich podstawie policzyć sobie „za” i „przeciw” powstaniu. Dość szybko się zorientujesz że w najlepszym wypadku odzyskamy warszawę na chwile, żeby tylko za małą-odległość-czasu stracić ja do niemców/sowietów. A w najgorszym ? To już pokazała historia, zamordowano ~200,000 ludności, wypędzono kolejne 700,000 i zrównano warszawę z ziemią (były też reperkusje w innych miastach polski, ale to osobny temat). Średnio opłacalne jest EV tego zakładu.

To jest model patrioty z którym ja się po prostu nie potrafię zgodzić. Idiota który bez myślenia bierze karabin i skacze do walki, bez planu, bez głębszego przemyślenia, i praktyki które w długim okresie mogą Ojczyźnie tylko i wyłącznie zaszkodzić. Dla mnie patriota to osoba która kocha swój kraj i jest gotowa za niego walczyć, ale nie bez planu, nie na hura i nie wtedy, kiedy po prostu nie może wyjść z tego nic dobrego. Nie ma sensu ginąć jak idiota, lepiej zachować struktury ludzkie i czekać na lepszą okazje. Ale to ja, ten debil który patrzy dalej w przyszłość niż „co dziś zjem na obiad”.

Fellow Patron: Just get the moron a drink so he’ll shut the hell up.
[The bartender puts the dry glass down and goes to get House a drink.]
House: No.
Bartender: I’m giving you your drink.
House: Have you no pride? Either serving me is a good idea or it’s a bad idea. Shutting me up is a crappy reason for compromising what you believe.
Fellow Patron: Not even an effective one apparently.
[House thinks this over. He leans his elbows on the bar and gestures for the bartender to come over.]
House: Am I gonna have to hit him?
Bartender: Not a good idea.
House: But what if it’s the right thing to do? Compromise is never the answer.

Ponieważ nic lepiej nie opisuje mojego życia niż właśnie ona. Ciągła walka w imię pryncypałów, zasad, idei. W większości wypadków ta walka nie miała możliwości przynieść mi nic dobrego, wręcz przeciwnie – gwarantowała dostanie wpierdolu, ale nadal za sprawę walczyłem. A wszystko to z prostego ale jakże niezrozumiałego przez wszystkich powodu – kompromis nigdy nie jest rozwiązaniem.

Webster naucza że kompromis to

a : settlement of differences by consent reached by mutual concessions

Czyli tłumacząc z wyspiarskiego na nasze – dojście do zgody poprzez poddanie się przez każdą ze stron. Nie bardzo podoba mi się ten model z kilku powodów. Po pierwsze, by definition, nikt nie wygrywa – wszyscy przegrywają co trochę kłóci się z moim podejściem że świat należy do zwycięzców a nie zwyciężonych. Drugim powodem jest brak straszny brak logiki w tym działaniu.

To trochę jak w tym dowcipie, spotkały się osoby o poglądach A i poglądach B i po długiej debacie zdecydowali się na rozwiązanie C. Co to oznacza ? Że A nie miał racji ? Że B nie miał racji ? A może że obaj mieli trochę racji i faktycznie najlepsza była wypadkowa C ? Żadne z powyższych, znaczy to tylko tyle że żadna ze stron nie wierzyła w swoje poglądy i dużo bardziej niż na nich, zależy im na zadowoleniu obserwatorów (bardzo częste w aktualnej kloace politycznej).

Na nie szczęście (a może szczęście ?) większość osób nie wierzy w swoje zdanie na tyle aby publicznie się do niego przyznać, a co dopiero wdać się w kłótnie z kimś o przeciwnym zdaniu (boże broń, musieliby sformować argumenty a nie tylko ironiczne pytania i inne trollowate komentarze) i przez to kiedy natrafią w rozmowie na kogoś zopiniowanego to nie wiedzą jak się zachować.
Bo jak to ? On nie uznaje mojego zdania tylko dlatego że powtórzyłem je pięć razy ? Już dawno powinien zaproponować że „zgodzimy się nie zgodzić” czy zaproponować rozwiązanie po środku. A tu lipa.

Czego ludzie, których celem dyskusji jest kompromis, nigdy się nie nauczyli to prawidłowego formowania argumentów. Jeżeli ktoś przedstawi tezę z którą się nie zgadzasz i chcesz ją obalić – musisz przedstawić w niej luki i błędy. Nie ma innej drogi. Chwyty erystyczne mogą zdobyć ci aprobatę otaczającego plebsu, ale nie przekonają drugiej osoby ani nie spowodują że przeciwnika przekonasz do twojego punktu widzenia (mówię oczywiście o debacie z kimś kto posiada silne opinie, nie z typowym ciulem ogrodowym który tam powieje gdzie wiatr zawieje a poglądy zmienia wraz z nastrojem publiki).

Ja dla tego w co wierze poświęciłem wiele, bardzo wiele. Przyjaźnie, „miłości”, oferty zawodowe, znajomych i wiele wiele więcej i jakoś nie jest mi źle z tego powodu bo w zamian wiem że żyje zgodnie z moimi zasadami. Ciekawe ilu z was może to samo powiedzieć o sobie.

Widzicie, drodzy czytelnicy, jego eminencja Pućkosław zawsze słynął z niesamowicie kiepskiej pamięci do takich pierdół. Zapamiętanie jednego 5 linijkowego wersu z Pana Tadeusza zajęło mi ponad tydzień ciężkiej pracy, a przy odpowiedzi i tak powtórzyłem go z około 6-7 błędami. Żeby to jeszcze bardziej wam przybliżyć, nie umiem zapamiętywać ludzkich imion. Jeżeli spotkałeś mnie in person to zapewne zauważyłeś że do osób nowo poznanych zwracam się różnymi przydomkami (bardzo popularne to „młody” czy „laska), i wynika to tylko i wyłącznie z mojego braku umiejętności do zapamietywania pierdół (czyjeś imię to pierdoła, zbędna dla mnie etykietka w 99% wypadków). Możecie sobie teraz wyobrazić jakim horrorem było dla mnie przedarcie się przez system edukacyjny, gdzie większość nauczycieli wychodzi z założenia „oni i tak są zbyt durni żeby to zrozumieć więc wbijmy im to do głowy na pamięć”. Z tabliczką mnożenia nie było inaczej.

Kiedy przyszedł ten straszny okres, po trzech dniach prób załamałem się. „Czy ja jestem tak durny żeby nie umieć zapamiętać durnego 9×9 grida ?” zapytałem się w sobie, w czesiu. Zastanawiałem się jak tu rozwiązać ten palący problem, i zacząłem wyszukiwać jakiejś prawidłowości w tej tabelce śmierci. Przecież musi być w tym jakaś logika, a jężeli ona jest to można opracować wzory i zamiast zapamiętać 81 wyników, zapamiętać kilka wzorów i liczyć na miejscu. I tak zacząłem ślęczeć nad tą zawszoną tabliczką szukając wzorów, nie bez sukcesów. Zacząłem od końca – od 9. To było bardzo banalne, X*9=X*10-X – jest to bardzo łatwe do wyliczenia i odrazu mi się spodobało. Zacząłem zabierać się za kolejne mnożniki i zobaczyć czy znajdę kolejne prawidłowości. Nie przedłużając w metodologię jaką wtedy zastosowałem (w sporej mierze dlatego że było to pierdyliard lat temu), powstała moja, własna, tabliczka mnożenia, zaczynając od kluczowego i bazowego X*5=X/2*10 (kiedy zobaczycie wzory, zrozumiecie dlaczego:

X*3=X*5-[X*2]
X*4=X*5-X
X*5=[X/2]*10
X*6=X*5+X
X*7=X*5+[X*2]
X*8=X*10-[X*2]
X*9=X*10-X

Krótko mówiąc przeobraziłem wszystkie straszne pola tabliczki mnożenia we wzory które rozbijają bardziej skomplikowane mnożenie na kilka znacznie prostszych zadań. Jak widzicie, niektóre elementy wziąłem w nawias kwadratowy, i nie bez powodu. Są to działania które musiałem znać w pamięci aby ten plan miał jakikolwiek sens działania (i był szybszy niż liczenie na palcach). Nie było to trudne ponieważ te działania obejmowały tylko liczenie X*2 i X/2 gdzie zakres x>1

Zastanawiacie się dlaczego wam o tym mówię (poza faktem że opracował to 9 latek który nie miał żadnej wiedzy z teorii matematyki, kombinatoryki, dostępu do książek czy internetu [wtedy nie istniejącego]) ? Ponieważ jestem niesamowicie zdziwiony że nadal nie uczy się tego uczniów. Za moich czasów nikt nie zaoferował mi żadnej pomocy w tym stylu, alternatywnej metody tylko kazał siedzieć i wkuwać tabelki na pamięć. Dodam że gdybym przyznał się nauczycielowi że nadal nie znam tabliczki mnożenia na pamięć tylko w zamian szybko liczę w głowie to zapewne skończyło by się to otrzymaniem prasłowiańskiej pały, bo zadaniem było wykuć – a nie zrozumieć.

Post scriptum dodam że po przepytaniu wszystkich którzy mi się nawinęli, wszyscy zgodnym chórem uczyli się tej tabelki na pamięć, i ani jeden nawet nie zastanawiał się czy można to jakoś uprościć. W sumie powinienem rozszerzyć ankietę i zapytać takiego cwaniaka o pomnożenie w pamięci 37*18, ja to potrafię zrobić w krótkim czasie a stawiam że większość tych „na pamięć” będzie musiało sięgnąć po kalkulator albo kartkę i długopis.

Opcja pierwsza (przez następne dni – nieakceptowalna) pogodzić się z faktem że raz na parę lat jakiś debil odstrzeli kilkadziesiąt-set osób, my wpadniemy w panikę i za tydzień wrócimy do normalnego życia. Tak zwane podejście na realistę i to co najpewniej się stanie.

Drugą opcją jest to o czym będziemy teraz słyszeć we wszystkich mediach – zaostrzenia służb bezpieczeństwa i najchętniej to wsadzanie tych którzy tylko myślą o popełnieniu przestępstwa. Jeżeli czytaliście 1984 – ci ludzie upatrzyli go sobie jako idealny świat (i mają racje – w Oceanii przestępczość praktycznie nie istniała) i przy każdej okazji dążą do wdrożenia tego. Myślicie że jesteśmy tak daleko ? Polecam zatem zastanowić się nad tym że każde miasto jest teraz naszpikowane monitoringiem a każdy aktywny telefon komórkowy może być namierzony z dokładnością do kilku metrów (a kto teraz nie ma na sobie jakiegoś nadajnika GSM ? Teraz nawet produkuje się buty z nimi aby aktualizować twój bieg na facebooku). Także nie martwcie się, jesteśmy blisko i z każdym rokiem ku temu się zbliżamy, brakuje w sumie tylko konstytucyjngo obowiązku do posiadania konta bankowego (w praktyce już jest bardzo ciężko bez posiadania karty, a co dopiero konta).

Trzecią opcją jest to że w końcu zabierzemy się za terroryzm, i to dla odmiany nie od dupy strony. Terroryści nie boją się tego że pójdą do więzienia, a w wypadku muzłumanów także tego że zostaną ścięci (każdy ma takich niewidzialnych kolegów jakich sobie wybierze) więc tego typu kary, jak zresztą widać, terroryzmu nie tylko nie wyplewiły ale nawet nie zredukowały. Jedyne czego terroryzm się boi to bólu, cierpienia i zemsty. Krótko mówiąc jak masz takiego ekstremistę który postanowił zabić 98 osób to należy zrobić wszystko aby zachować go żywcem. Jeżeli wina będzie jasna i bez wątpliwości to należy zadbać aby żył jak najdłużej, gdzie w międzyczasie mistrz mało dobry będzie zabawiał się nim przy użyciu różnych wesołych narzędzi.

Jak myślicie ilu będzie chętnych do podłożenia bomby jeżeli karą będzie 5-6 miesięcy agonii i cierpienia zakończone rozszarpaniem przez konie albo nabiciem na pal i zbezczeszczenie zwłok zamiast „bezbolesnej śmierci” albo dożywotniego więzienia ?

Wyjaśnienie ostatniego zdania wstępu jak zwykle zostawię na koniec (niecierpliwi mogą przewinąć) i przejdę teraz do samego filmu nie szczędząc w spoilerach (co to zresztą za tajemnica jak przebiega film sudo-opartynafaktach ?). Muszę przyznać że początkowo miałem wątpliwość oglądając film – sceny pobić i gwałtu są niesamowicie realne, widać że zostały dołożone wszelkie starania aby oddać poziom okropieństwo z jakim borykali się bohaterowie opowieści. Żeby zobrazować poziom realizmu – w scenie bicia starszej kobiety (mimo że była nakryta chustą aby zmniejszyć poziom filmu) nie wytrzymałem i odwróciłem głowę. Zdecydowanie nie polecam tego filmu osobom o słabych nerwach.

Cały film utrzymany jest w klimacie który ma pozwolić nam wczuć się w rolę ofiar i wykreować u nas uczucie nienawiści wobec niego (co zdecydowanie zostało osiągnięte). Na szczęście jednak nie ponowiono problemu jaki zrobiono w porównywanym do tego filmie (bardzo niesłusznie, te filmy nie mają nic wspólnego ze sobą gdyż dług to w większości bajeczka która miała za zadanie załatwić dwóm mordercom ułaskawienie) „Dług”, czyli pokazano także drugą stronę medalu. Drugą stroną jest to że mogli bez żadnego problemu obezwładnić i odstawić dziadka na policję (co zakończyłoby się dla nich opuszczeniem zarzutów z racji na obronę konieczną i najpewniej dożywociem dla terrorysty). Jednak popełnili błąd i postanowili „dokończyć dzieła”, za co, słusznie, zostali ukarani (a później bardzo niesłusznie ułaskawieni przez byłą parodię prezydenta).

Aspektem którego pominąć nie mogę to niesamowita kreacja głównego „złego”. Jest on iście niczym z innej bajki, przywodzi mi na myśl klasycznych super-villians z Marvel universe co może wydawać się groteską, jednak nadaje filmowi dziwny, trudny do zidentyfikowania, smaczek i ułatwia zrozumienie jakim cudem jeden dziadek był w stanie terroryzować całą wioskę przez długi okres czasu.

Wracając do tematu ze wstępu, to że każdy mężczyzna dokonał kiedyś samosądu to nie hipoteza a fakt. Każdy kiedyś spuścił wpierdol za:

• Dobieranie się do twojej dziewczyny
• Dobieranie się do jakiejś dziewczyny która jasno sobie tego nie życzy (osobiście przez ten punkt kilka razy łaziłem z przysłowiowym „okiem” i zwiedziłem komisariat o 1 rano)
• Przespanie się z „twoją dziewczyną”
• Nie oddanie długu
• Milion innych powodów

Jest to wiedza niezbędna do zrozumienia filmu, samosądy są normą, są na porządku dziennym, istnieją od zawsze i będą istnieć po wsze czasy. Problem zatem nie leży w samym fakcie ich istnienia a o tym aby kara była odpowiednia do popełnionego czynu. A ten film zostawia właśnie nas z przestrogą aby tej lini nie przekroczyć, tak jak to stało się w wypadku bohaterów. Zostawią tą przestrogę i bardzo silny obraz w naszej głowie, muszę przyznać że dawno żaden film nie wywarł na mnie tak silnego wrażenia i emocji.

To co nie chciało wam się obejrzeć to nagranie z wykładu na jednej z bardziej prestiżowych uczelni w US i A, o czym warto przypomnieć ponieważ poziom wypowiedzi „studentów” jest żałosny i świadczy o tym co kilka lat temu przewidział dżordżi:

And that’s what they do in a lot of these schools now, they lower the passing grades so more kids can pass. More kids pass, the school looks good, everybody’s happy; the IQ of the country slips another two or three points and pretty soon, all you’ll need to get into college is a fucking pencil! ‘Gotta pencil? Get the fuck in there, it’s physics!

Aby trochę rozjaśnić mój punkt to nie chodzi mi nawet o to że nie zrozumieli przedstawionego problemu filozoficznego, w końcu są tam aby się uczyć (w pierwszym przykładzie różnica między sytuacjami jest prosta – w pierwszej wybierasz między zabiciem pięciu osób a zabiciem jednej a w drugiej pomiędzy zabiciem jednej a pozwoleniu pięciu umrzeć [i w tym leży cała różnica pomiędzy sytuacjami - popełnienie morderstwa a pozwolenie na śmierć <nie muszę chyba dodawać że popełnienie morderstwa nawet na tylko jednej osobie jest dużo większym obciązeniem niż pozwolenie pięciu umrzeć>]), ale tego że lwia większość zamiast próbować zgłębić filozoficzną stronę problemu to wyszukuje przysłowiową dziurę w całym.

I takie myślenie powtarza się przez cały, ten, i pozostałe wykłady. Jest to przykre, że ci ludzie zamiast przyznać się do „nie wiem” czy „nie rozumiem” i dzięki temu uzyskać odpowiedź wolą wyszukiwać dziurę w całym aby odwrócić uwagę od ich głupoty. Jak to zapytał kiedyś Wolniewicz, „a gdzie w tym poszukiwanie prawdy ?”. Niestety ale czasy kiedy studia były kolebką rozwoju minęły, nawet w uczelniach prywatnych.